یکی از سواحل معروف آنتاریو در تازه‌ترین رتبه‌بندی مجله Travel and Tour World در میان بهترین سواحل کانادا و جهان قرار گرفته است. این فهرست، برترین مقاصد ساحلی جهان را بر اساس زیبایی طبیعی و تجربه گردشگران معرفی می‌کند.

این مجله امسال فهرستی از ۵۰۰ ساحل در کشورهای مختلف جهان منتشر کرده. در این فهرست، ۱۰ ساحل از کانادا حضور دارند که تنها یک ساحل از استان آنتاریو در میان آن‌ها دیده می‌شود.

ساحل سندبَنکس (Sandbanks Beaches) در پارک استانی سندبنکس رتبه دهم بهترین سواحل کانادا را به دست آورده است.

این پارک در جنوب منطقه پرینس ادوارد کانتی قرار گرفته و با تورنتو حدود ۳ ساعت فاصله دارد.

اینجا به‌دلیل سواحل آب شیرین و تپه‌های شنی بزرگ خود شهرت دارد. بزرگ‌ترین مجموعه تپه‌های شنی از نوع Baymouth Barrier Dunes در جهان در این پارک قرار گرفته است.

پارک سندبنکس سه ساحل اصلی به نام‌های Outlet و Dunes و Lakeshore دارد.

آب‌های زلال و فیروزه‌ای، شن‌های سفید و نرم و امکان انجام فعالیت‌هایی مانند کانوسواری، کایاک‌سواری و پدل‌بورد، این پارک را به یکی از محبوب‌ترین مقصدهای تابستانی آنتاریو تبدیل کرده است.

گفتنی است در این رتبه‌بندی، کانادا در میان بهترین مقاصد ساحلی جهان، رتبه ۲۷ را به دست آورده و بالاتر از کشورهایی مانند کاستاریکا، آروبا، سنت لوسیا و فیجی قرار گرفته است.

شهرداری تورنتو به مردم هشدار داده که برخی وب‌سایت‌های جعلی با سوءاستفاده از ناآگاهی شهروندان، اقدام به فروش بلیت فری‌های تورنتو آیلند کرده‌اند.

شهرداری اعلام کرده گزارش‌هایی دریافت شده که برخی وب‌سایت‌ها خود را به‌جای وب‌سایت رسمی شهرداری تورنتو معرفی می‌کنند و بلیت فری تورنتو آیلند را می‌فروشند.

به گفته شهرداری، این وب‌سایت‌ها کلاهبردار هستند و شهروندان باید فقط از طریق لینک رسمی زیر بلیت خود را تهیه کنند:

www.toronto.ca/ferry

گفتنی است این هشدار چند روز پس از تصویب طرح جدید شورای شهر منتشر شده. طبق این طرح، تمام شهروندان زیر ۲۰ سال و سالمندان ۶۵ ساله و بالاتر می‌توانند در ماه آگست به‌صورت رایگان از فری‌های تورنتو آیلند استفاده کنند.

این طرح با پیشنهاد اولیویا چاو، شهردار تورنتو، به تصویب رسیده. به گفته او، این اقدام برای قدردانی از هزاران شهروندی انجام شده که با گسترش فرودگاه بیلی بیشاپ مخالفت و از حفظ سواحل و فضای عمومی تورنتو حمایت کردند.

شهرداری تورنتو تاکید کرده که حتی افرادی که واجد شرایط استفاده از بلیت رایگان هستند، باز هم باید بلیت رایگان خود را از وب‌سایت رسمی شهرداری دریافت کنند.

شورای شهر تورنتو با اجرای یک تقاطع ویژه عابران پیاده در تقاطع شلوغ یانگ و اگلینتون موافقت کرده است.

این طرح با هدف افزایش ایمنی و آسان‌تر شدن تردد عابران پیاده اجرا می‌شود و قرار است در سال ۲۰۲۷ به بهره‌برداری برسد.

در این نوع تقاطع که به آن «تقاطع همه‌جهته عابران پیاده» یا Scramble Intersection گفته می‌شود، چراغ راهنمایی در زمان‌های مشخص، حرکت تمام خودروها را در همه مسیرها متوقف می‌کند. عابران پیاده در این مدت می‌توانند از هر جهت، حتی به‌صورت مورب، از تقاطع عبور کنند.

به گفته شهرداری تورنتو، به‌طور میانگین در هر ساعت حدود ۴۵۰۰ عابر پیاده از تقاطع یانگ و اگلینتون عبور می‌کنند و این محل به یکی از شلوغ‌ترین تقاطع‌های تورنتو تبدیل شده.

البته اجرای این طرح ممکن است زمان انتظار رانندگان را افزایش دهد، چون یک مرحله جداگانه فقط برای عبور عابران به چرخه چراغ راهنمایی اضافه می‌شود.

به همین دلیل، شورای شهر از بخش حمل‌ونقل خواسته زمان‌بندی چراغ‌های راهنمایی در امتداد خیابان یانگ را به‌گونه‌ای تنظیم کند که تاثیر این تغییر بر ترافیک به حداقل برسد.

کارشناسان همچنین تاکید کرده‌اند که در طراحی این تقاطع باید نیازهای افراد دارای معلولیت، از جمله افراد کم‌بینا و نابینا، نیز در نظر گرفته شود.

یک زوج از شهر لنگفورد در بریتیش کلمبیا، پس از ۸ سال پیاده‌روی در مسیر Trans Canada Trail، سرانجام به پایان سفر خود رسیدند.

این زوج با نام‌های Simon Lanoix و Julie Chatelain این سفر را در سال ۲۰۱۸ از شهر سنت جانز در نیوفاندلند آغاز کردند و قرار است آخرین بخش مسیر را روز شنبه ۸ آگست در نقطه Mile Zero شهر ویکتوریا به پایان برسانند.

سایمون و جولی که پیش از این هم تجربه پیاده‌روی‌های طولانی داشتند، می‌گویند در ابتدا تصور می‌کردند بتوانند مسیر را در چهار تابستان طی کنند، اما پاندمی کرونا باعث شد این سفر حدود ۸ سال طول بکشد.

به گفته آن‌ها، در چنین سفر طولانی‌ای نمی‌توان مدام به پایان مسیر فکر کرد و باید هر روز را به‌عنوان یک قدم کوچک در نظر گرفت. آن‌ها می‌گویند هنوز هم باورشان نمی‌شود که بیش از ۱۵ هزار کیلومتر را پای پیاده طی کرده‌اند.

جولی می‌گوید بهترین بخش این سفر، مهربانی مردم کانادا بوده است. او از افرادی یاد می‌کند که در روزهای گرم برایشان آب سرد آوردند، آن‌ها را برای استراحت، دوش گرفتن یا صرف غذا به خانه خود دعوت یا بخشی از مسیر را همراهشان پیاده‌روی کردند.

سایمون هم از لذت تماشای طبیعت کانادا به‌عنوان یکی از خاطره‌انگیزترین بخش‌های سفرش یاد می‌کند.

این زوج می‌گویند کیفیت مسیر Trans Canada Trail در سراسر کشور یکسان نیست. به گفته آن‌ها، استان‌هایی مانند نیوفاندلند، پرینس ادوارد آیلند و کبک، مسیرهای بسیار خوبی برای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری دارند، اما در برخی استان‌ها به‌دلیل نبود زیرساخت مناسب، بخش‌هایی از مسیر از کنار جاده‌ها عبور می‌کند.

سایمون می‌گوید وقتی یک کشور را پای پیاده و با سرعتی آرام طی می‌کنید، فرصت دارید زیبایی‌ها و جزئیاتی را ببینید که در سفرهای معمولی از کنار آن‌ها عبور می‌کنید.

از اول آگست، تغییرات جدید دولت آنتاریو در برنامه کمک‌هزینه دانشجویی OSAP اجرایی شده است.

بر اساس این تغییرات، سهم اعطای گرنت یا همان کمک‌هزینه بلاعوض در این برنامه کاهش پیدا کرده و سقف آن به ۲۵ درصد رسیده است. در حالی که قبلا، این رقم تا ۸۵ درصد بود. مابقی کمک‌‌هزینه‌ها به صورت وام به دانشجویان ارائه خواهد شد.

همچنین پس از ۷ سال، محدودیت افزایش شهریه نیز برداشته شده و برخی کالج‌ها و دانشگاه‌ها می‌توانند طی سه سال آینده، هر سال تا ۲ درصد شهریه خود را افزایش دهند.

بسیاری از دانشجویان می‌گویند این تغییرات، ادامه تحصیل را برای آن‌ها دشوارتر می‌کند و برخی حتی گفته‌اند شاید در آینده مجبور شوند ترک تحصیل کنند.

دولت آنتاریو می‌گوید ساختار قبلی OSAP دیگر از نظر مالی پایدار نبوده. به گفته دولت، تغییر قوانین فدرال درباره برخی کالج‌های خصوصی و افزایش تعداد متقاضیان، هزینه‌های این برنامه را بالا برده است.

دولت استانی همچنین تاکید کرده که با اختصاص ۶٫۴ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری جدید در بخش آموزش عالی و تقویت برنامه «Student Access Guarantee»، دانشجویان کم‌درآمد واجد شرایط همچنان می‌توانند برای پوشش هزینه شهریه، کتاب و هزینه‌های اجباری از حمایت مالی برخوردار شوند. اگر کمک‌های OSAP کافی نباشد، موسسه آموزشی موظف است حمایت بیشتری ارائه دهد.

در مقابل، اتحادیه‌های دانشجویی هشدار داده‌اند که کاهش کمک‌هزینه‌ها و گرنت‌ها باعث می‌شود دانشجویان بیش از گذشته به وام متکی باشند و پس از فارغ‌التحصیلی با بدهی بیشتری روبه‌رو شوند. آن‌ها می‌گویند این موضوع در شرایطی رخ می‌دهد که هزینه‌های مسکن، مواد غذایی و زندگی نیز افزایش یافته است.

نتایج یک نظرسنجی که توسط دو اتحادیه دانشجویی انجام شده، نشان می‌دهد حدود ۶۵ درصد دانشجویان، OSAP را مهم‌ترین منبع تامین مالی تحصیل خود می‌دانند و نزدیک به نیمی از آن‌ها نگران افزایش بدهی‌های بلندمدت پس از فارغ‌التحصیلی هستند.