طبق گزارشی که در روزنامه «گلوب اند میل» منتشر شده، بانک مرکزی کانادا تنها بانک مرکزی در میان کشورهای G7 است که تمام ذخایر طلای خود را فروخته. این تصمیم باعث شده کانادا امروز هیچ طلایی در ذخایر ارزی خود نداشته باشد.
همانطور که میدانید قیمت طلا در سالهای اخیر بهشدت افزایش یافته است. در پایان سپتامبر، قیمت هر اونس طلا به حدود ۳۸۱۵ دلار آمریکا رسید. این رقم بیش از ۴۰ درصد نسبت به سال قبل رشد داشته و دو برابر قیمت پنج سال پیش است. همین موضوع باعث شده انتقادها از تصمیم کانادا دوباره مطرح شود.
اگر کانادا هنوز به اندازه سال ۱۹۶۵ طلا در اختیار داشت، یعنی حدود ۳۲٫۹ میلیون اونس، ارزش آن امروز تقریبا برابر با کل ذخایر ارزی بینالمللی کشور بود. این رقم حدود ۱۲۵٫۵ میلیارد دلار آمریکا برآورد میشود.
بانک مرکزی کانادا فروش طلا را از دهه ۱۹۷۰ آغاز کرد و دلیل اصلی این بود که طلا دارایی نقدشوندهای نیست و دیگر نقشی در نظام پولی مدرن ندارد. در آن زمان، کشورها دیگر ارزش پول خود را به طلا وصل نمیکردند.
تا اواسط دهه ۱۹۹۰، حدود ۹۰ درصد ذخایر طلای کانادا فروخته شد. این ذخایر با سپردههای ارزی و اوراق قرضه سودده جایگزین شدند. آخرین سکههای طلا نیز در سال ۲۰۱۶ فروخته شد.
البته برخی کارشناسان میگویند طلا دیگر برای سیاست پولی مدرن ضروری نیست.
در سالهای اخیر، نگرانیهایی درباره جایگاه دلار آمریکا مطرح شده است. دلیل این نگرانیها، کسری بودجه سنگین آمریکا و سیاستهای تجاری پرتنش این کشور است. با این حال، هنوز حدود ۵۴ درصد (طبق برخی گزارشها حتی ۶۰ تا ۷۰ درصد) از ذخایر ارزی کانادا به دلار آمریکا نگهداری میشود.
به گفته برخی اقتصاددانان، هیچ ارز دیگری در حال حاضر توان جایگزینی دلار آمریکا را ندارد و پیشبینی میشود دلار آمریکا تا پایان قرن همچنان ارز غالب در ذخایر جهانی باشد.
در انتهای گزارش هم آمده که خیلی از کارشناسان میگویند بازگشت کشورها به نظام پولی مبتنی بر طلا بعید است.
