یک شرکت حقوقی آنتاریویی به نام Preszler Injury Lawyers اقدام به تهیه گزارشی در مورد خدمات درمانی استان‌ها و تریتوری‌های مختلف کانادا کرده با این مضمون که «هر استان یا تریتوری، سرانه چقدر برای خدمات درمانی ساکنانش هزینه می‌کند».

بر اساس این گزارش، آنتاریو کمترین هزینه را بابت ارائه خدمات درمانی به ساکنانش صرف می‌کند و در انتهای فهرست قرار دارد. البته قبلا هم ساکنان آنتاریو نسبت به کم‌اهمیت بودن مسئله خدمات درمانی برای دولت استانی، ابراز نارضایتی کرده بودند و پاندمی کرونا هم این مسئله را نشان داده بود.

طبق این گزارش، تریتوری نوناووت (Nunavut) بیشترین هزینه سرانه خدمات درمانی را دارد. هزینه سرانه خدمات درمانیِ این تریتوری در یک سال برای هر نفر، حدود ۲۴ هزار دلار است در حالی که در آنتاریو (به عنوان پرجمعیت‌ترین استان کانادا) این میزان فقط حدود ۸ هزار دلار در سال گزارش شده.

البته فاکتورهای مختلفی را باید برای محاسبه هزینه سرانه خدمات درمانی در نظر گرفت. مثلا هر چقدر جمعیت سالمندان یک استان بیشتر باشد، آن استان هزینه خدمات درمانی بالاتری دارد (مثل استان نیوفاندلند). موقعیت جغرافیایی هر استان و زیرساخت‌های آن نیز باید در نظر گرفته شود.

در حال حاضر بسیاری از ساکنان آنتاریو از کمبود خدمات اورژانس و پزشک خانواده و افزایش تعداد کلینیک‌های خصوصی شاکی هستند و به طور کلی از سیستم بهداشت و درمان رضایت ندارند. نظر شما در این رابطه چیست؟

زندگی مجردی در تورنتو با همه امکاناتی که در این کلان‌شهر برای جوانان فراهم است، می‌تواند بسیار جذاب و لذت‌بخش باشد اما همه می‌دانیم که هزینه‌های زندگی در تورنتو کم نیست و چالش‌های خاص خودش را دارد.

به طور متوسط هزینه‌های زندگی یک فرد مجرد در تورنتو (اجاره مسکن، غذا و حمل‌و‌نقل عمومی) حدود ۳۷۰۰ دلار است. این مبلغ بدون احتساب هزینه تفریح و سرگرمی، پوشاک و سایر هزینه‌ها برآورده شده و می‌تواند با توجه به سبک زندگی هر فرد می‌تواند متفاوت باشد.

در ادامه به برخی از هزینه‌های زندگی یک فرد مجرد در تورنتو اشاره کرده‌ایم. 

شما هم اگر راهکاری برای مدیریت بهتر هزینه‌های زندگی در تورنتو دارید در کامنت‌ها با دیگران به اشتراک بگذارید.

مطالعه جدیدِ بنیاد Unity Health Toronto نشان می‌دهد که افراد بی‌خانمان در تورنتو ۱۷ سال زودتر از همسالان خود می‌میرند. این پدیده ناگوار در میان جوانانِ بی‌خانمان در تورنتو بیشتر از گروه‌های سنی دیگر شایع است.

این مطالعه، زنگ هشدار را برای کاهش چشمگیر امید به زندگی در میان بی‌خانمان‌ها به خصوص جوان‌ترها به صدا درآورده است. بر اساس گفته‌های یکی از پژوهشگران این تحقیق، نرخ بالای مرگ‌ومیر در میان بی‌خانمان‌ها در سنین بالاتر مشاهده نشده اما در میان جوان‌تر‌ها این موضوع بسیار مشهود بوده.

در واقع میزان مرگ‌ومیر در بی‌خانمان‌های ۲۵ تا ۴۴ ساله بیش از ۱۶ برابر همسالانِ آن‌هاست و این از نظر آماری یک اختلاف بسیار معنادار است.

شاید در نگاه اول عواملی مانند اعتیاد به مواد مخدر و یا مشکلات سلامت روان باعث این اختلاف در میزان مرگ‌ومیر باشد اما پژوهشگران می گویند که حتی با حذف تاثیر این دو عامل، مرگ‌ومیر بی خانمان‌ها هنوز بیش از دو برابر دیگران است.

توضیح عوامل دخیل در این پدیده کار دشواری است زیرا عامل مرگ‌ومیر جوانان بی‌خانمان در جایی ثبت نشده و لذا نمی‌توان با قطعیت در مورد آن نظر داد.

تحقیقات مشابهی در دهه ۱۹۹۰ با همین نتایج انجام شده است اما آمار مرگ‌ومیر در سال‌های اخیر بسیار بیشتر بوده به طوری که ۴۳ نفر از ابتدای سال ۲۰۲۴ تا کنون جان خود را در شلتر‌های تورنتو از دست داده‌اند. تورنتو در حال حاضر بیش از ۸ هزار بی‌خانمان دارد.

شاید بهتر کردن شرایط زندگی برای بی‌خانمان‌ها بتواند کمی موثر واقع شود اما این کافی نیست و باید پدیده آوارگی را از ریشه درمان کرد. دولت با وضع سوبسید بر اجاره و همچنین اقدامات موثر دیگر می‌تواند در جلوگیری از پدیده بی‌خانمانی در تورنتو، نقش بسزایی ایفا کند.

یک مطالعه جدید که اخیرا در آمریکا انجام و نتایج آن در مجله The Lancet منتشر شده نشان می‌دهد که ۱۷ نوع از ۳۴ نوع شایع سرطان، در بین جوانان در حال افزایش است (اسلاید آخر) و بیش از نیمی از آنها با اضافه‌وزن و اضافه وزن در کودکی ارتباط دارند.

افزایش نرخ این سرطان‌ها به ویژه در میان نسل هزاره و به خصوص متولدین دهه ۱۹۹۰ مشهود بوده. طبق نتایج این مطالعه، سرطان‌های روده کوچک، کلیه و پانکراس در افرادی که در دهه ۳۰ زندگی خود هستند، دو تا سه برابر افراد مسن‌تر است.

در این میان، برخی از سرطان‌ها نیز نرخ وقوع بیشتری در یک جنسیت خاص داشته‌اند مثلا سرطان کبد بیشتر در میان زنان جوان دیده شده. همچنین طبق یافته‌های این مطالعه، این نسل جوان‌تری که بیشتر هم به بعضی سرطان‌ها مبتلا می‌شوند، نسبت به نسل‌های قبل‌تر، آمار درمان خوبی نیز ندارند و مرگ‌ومیر در آن‌ها بیشتر است.

در حالی که آمار چاقی کودکان در آمریکا ۱۷ درصد و در کانادا ۱۳ درصد است (طبق مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۶ انجام شده)، ۱۰ نوع از ۱۷ نوع سرطان شایع در نسل هزاره، مربوط به همین فاکتور چاقی در دوران کودکی است.

افزایش آمار سرطان‌های دستگاه گوارش می‌تواند ناشی از تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی جوان‌ترها نسبت‌ به نسل‌های قبل‌تر هم باشد. 

البته با آنکه نسل‌های جدیدتر به خاطر فاکتور اضافه‌وزن در کودکی، آمار بالایی از ابتلا به برخی سرطان‌ها دارند، برگ‌های برنده‌ای هم دارند. 

مثلا آمار سرطان‌های مربوط به سر و گردن و دهان در مردان جوان نسبت به مردان مسن‌تر کمتر شده که می‌تواند به دلیل استعمال کمتر سیگار و الکل باشد.

همچنین کاهش ابتلا و مرگ‌ومیر سرطان‌های مرتبط با استعمال سیگار مثل سرطان ریه در جوانان، می‌تواند به مصرف خیلی کمتر سیگار در نسل‌های جدید نسبت‌ به نسل‌های گذشته مربوط باشد.

با توجه به افزایش قابل‌توجه آمار سرطان روده بزرگ در افراد جوان‌تر (هم در آمریکا هم در کانادا)، آمریکا اخیرا سن غربالگری برای این نوع سرطان را از سن ۵۰ به بالا به ۴۵ سالگی کاهش داده اما کانادا هنوز تغییری در سن پایش برای سرطان روده بزرگ نداده است.

پس از آنکه بانک مرکزی کانادا در ماه‌های جون و جولای دو مرتبه نرخ بهره پایه را کاهش داد و آن را از ۵ درصد به ۴٫۵ درصد رساند، کارشناسان نگران این بودند که کاهش نرخ بهره باعث افزایش قیمت مسکن شود و دستاوردهای کاهش تورم به هدر برود.

به گفته کارشناسان بانک مرکزی، واکنش بازار مسکن به دو کاهش اخیر نرخ بهره، چندان شدید نبوده و با آنکه در برخی مناطق، افزایش مختصری در معاملات خرید و فروش مسکن مشاهده شده، اما از نظر بانک مرکزی، جنب‌وجوش بازار مسکن کمتر از آن چیزی بوده که انتظار داشته.

علیرغم امیدواری‌ها به افزایش سرمایه‌گذاری در حوزه مسکن در سال آینده، کارشناسان بانک مرکزی معتقدند که عدم توازن عرضه و تقاضا مدتی زمان لازم دارد تا از بین برود. مخصوصا در بازار اجاره در مناطق شهری، که معمولا جای مناسبی برای زندگی نیوکامرها هستند.

همچنین به نظر کارشناسان بانک مرکزی، در صورتی که چالش‌های خرید مسکن ادامه داشته باشد و مستاجران نتوانند به سمت خانه خریدن بروند، شاهد افزایش نرخ‌های اجاره‌بها خواهیم بود.

از دیگر نگرانی‌های بانک مرکزی، افزایش تعداد ساکنان موقت کشور است که سبب می‌شود چشم‌انداز اقتصادی خیلی روشنی پیش روی کانادا نباشد. به نظر بانک مرکزی، تعداد ساکنان موقت در کوتاه‌مدت افزایش پیدا خواهد کرد، حتی با وجود شروع اقدامات دولت فدرال برای کاهش صدور ورک پرمیت‌ و استادی‌ پرمیت در سال‌های آینده.

محققان دانشگاه مک‌گیل، یافته‌های حاصل از یک مطالعه پانزده ساله را در روز دوشنبه ۵ آگست منتشر کردند. در این مطالعه، ریزآلاینده‌های هوا در دو شهر تورنتو و مونترال و آثار مخرب آن‌ها بر سلامتی شهروندان در طول ۱۵ سال (از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۶) مورد بررسی قرار گرفته‌اند. 

نتایج این مطالعه نشان می‌دهند که ذرات بسیار ریزی (UFP) که در هوای کلان‌شهرهایی مانند تورنتو و مونترال پراکنده‌اند، سالانه عامل مرگ زودهنگامِ بیش از هزار نفر از ساکنان این شهرها هستند (حدود ۱۱۰۰ نفر).

طبق این مطالعه، ذرات بسیار ریز معلق در هوا یا همان ریزآلاینده‌ها از طریق تنفس از غشای رگ‌های خونی عبور می‌کنند، وارد جریان خون می‌شوند و در نهایت باعث بروز بیماری‌های قلبی، ریوی و چند نوع سرطان خواهند شد.

در بازه زمانی مورد مطالعه، مواجهه طولانی‌مدت با UFPها باعث افزایش ۷٫۳ درصدی مرگ‌ومیرهای غیر تصادفی شده که بیشترین آنها مربوط به مرگ‌‌ومیر ناشی از عارضه‌های تنفسی (۱۷٫۴ درصد) و عارضه‌های قلبی-عروقی (۹٫۴ درصد) بوده‌ است.

به دلایلی نامعلوم، تا کنون هیچ مطالعه‌ای در رابطه با اندازه بسیار کوچک ذرات آلاینده‎ و ارتباط آن با بیماری‌زایی و مرگ شهروندان در کانادا صورت نگرفته و این اولین مطالعه‌ای است که در این سطح به آثار مرگبار این ذرات بر سلامتی ساکنان شهرهای بزرگ کانادا پرداخته است. مطالعات پیشین، قدرت بیماری‌زایی و مرگبار این ذرات را نادیده و یا دست‌کم گرفته‌اند.

با توجه به اینکه کیفیت هوای تورنتو در تابستان گذشته بسیار پایین بوده و امسال نیز انتظار می‌رود که آتش‌سوزی‌ها از کیفیت هوای این شهر کم کنند، مسئولان شهر باید تمهیدات ویژه‌ای برای ارتقای ایمنی شهروندان در برابر ریزآلاینده‌های هوای شهر بیاندیشند.