این شهر ساحلی در ۳ ساعتی تورنتو حال‌وهوای اسکاتلند را به آنتاریو آورده

اگر فکر می‌کنید برای دیدن آب‌های فیروزه‌ای، سواحل زیبا و حال‌وهوای اروپایی باید از کانادا خارج شوید، شاید وقت آن رسیده با شهر کوچک Kincardine آشنا شوید.

این شهر ساحلی در کنار Lake Huron واقع شده و حدود ۳ ساعت با تورنتو فاصله دارد. اینجا به‌خاطر سواحل زیبا و امکان موج‌سواری، یکی از مقصدهای خاص آنتاریو به شمار می‌رود.

یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این شهر، میراث اسکاتلندی آن است. بسیاری از مهاجران اسکاتلندی در دهه ۱۸۵۰ در این منطقه ساکن شدند و این فرهنگ هنوز هم در شهر دیده می‌شود.

رستوران‌های اسکاتلندی، فستیوال‌های محلی و نوازندگان بگ‌پایپ یا همان نی‌انبان اسکاتلندی بخشی از هویت کینکاردین هستند.

در داون‌تاون می‌توانید میان فروشگاه‌ها، بوتیک‌ها و کافه‌ها قدم بزنید و غذاهای محلی یا فیش‌اندچیپس مخصوص کینکاردین را امتحان کنید.

در تابستان، Station Beach یکی از محبوب‌ترین نقاط شهر است. این ساحل با آب کم‌عمق، مسیر پیاده‌روی، امکانات موج‌سواری و زمین والیبال ساحلی، مکان مناسبی برای استراحت و تفریح به شمار می‌رود.

اگر به تماشای منظره‌های طبیعی علاقه دارید، پارک Queen’s Lookout چشم‌اندازی زیبا از رودخانه Penetangore، بندر و فانوس دریایی شهر دارد.

یکی دیگر از نمادهای شهر، فانوس دریایی کینکاردین است. این فانوس با برج هشت‌ضلعی سفید و قرمز خود یکی از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های شهر به شمار می‌رود. در تابستان، نوازندگان بگ‌پایپ در بالای این فانوس هر روز موقع غروب اجرای زنده دارند.

جالب است بدانید که نواختن بگ‌پایپ در این فانوس هنگام غروب مربوط به یک داستان محلی می‌شود:

طبق افسانه‌ای که در کینکاردین نسل به نسل نقل شده، در سال ۱۸۵۶ خانواده‌ای از جزیره اسکای اسکاتلند با کشتی به سمت کینکاردین می‌آمدند. کشتی در نزدیکی ساحل در طوفان گم می‌شود.

یکی از مسافران به نام دونالد سینکلر که نوازنده بگ‌پایپ بوده، برای نجات خانواده‌اش شروع به نواختن یک موسیقی غمگین (Lament) می‌کند.

صدای بگ‌پایپ روی آب پخش می‌شود و به ساحل می‌رسد. در ساحل نیز یک نوازنده دیگر همان ملودی را در پاسخ می‌نوازد. ناخدای کشتی با شنیدن صدای بگ‌پایپ از ساحل، مسیر را پیدا می‌کند و کشتی سالم وارد بندر کینکاردین می‌شود.